سازمان فرهنگی شهرداری Karadža در حال از بین رفتن است!


خبرگزاری فارس-علی اصغر اقبالی: در حوزه فرهنگ به معنای واقعی کلمه، احساس نگرانی می کنم و واقعاً نگران هستم. این دغدغه از آن دغدغه هایی است که گاهی نیمه های شب از خواب بیدار می شود و با خدا مناجات می کند.

(بیانات سرپرست گروه هنرمندان و فرهنگیان _۲۲/۴/۷۳)

فرهنگ!!!! مقوله ای که انگار در شهر کرج ناشناخته یا فقط یک کلمه شده است اما با بودجه کلان.

سالیان متمادی شهر کرج با جمعیتی متنوع از اقوام مختلف، «ایران کوچک» نامیده می شد. مولفه چندفرهنگی در کرج فرصت ها و تهدیدهای خاص خود را به همراه داشته است و البته مدیریت فرهنگی در این کلانشهر اقتضائات و مختصات خاص خود را می طلبد.

از طرفی همجواری با تهران باعث سرازیر شدن افراد جویای کار از شهرهای مختلف به سمت کرج شد که به دلیل هزینه های بالای زندگی در تهران، کرج را به عنوان خوابگاه انتخاب کردند.

این رویداد فضای چندفرهنگی را برای مردم کرج ایجاد کرد. از سوی دیگر نبود فرصت های کاری و فرهنگی کافی در این شهر باعث فرار نخبگان بومی به تهران شد که این خود دلیلی مضاعف برای خالی شدن فضای فرهنگ و عمل در این شهر است.

با بیان اینکه مدیریت فرهنگی در کلانشهر کرج نیازمند هوشمندی و جامعیت خاصی است که در بین سازمان های متولی فرهنگ این شهر شناخته شده نیست. فرهنگسراهای شهرداری به جای اینکه با برنامه های پویا محلی برای غنی سازی هویت فرهنگی در بین جوانان شهر باشند، زیر غبار بی مسئولیتی می پوسند. این موضوع حتی صدای مدیران شهری را در شورای شهر قبلی که پایه گذار شرایط فعلی هستند درآورد.

جناب آقای دکتر اردکانی رئیس شورای شهر کرج در این خصوص گفت ; در روزهای اخیر بازدیدهای سرزده از تعدادی از فرهنگسراها و اماکن مرتبط با آن از جمله کوتسار، مهر جوان، آسمان نما، فرهنگسرای غدیر، طیت و برخی اماکن ورزشی دیگر که تحت نظارت و مدیریت یک سازمان است، صورت گرفته است. سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری کرج در وضعیت قابل قبولی قرار ندارد.

متأسفانه از نظر کالبدی شاهد وضعیت گاه اسفناکی در خصوص فرهنگسراها و اماکن ورزشی تحت نظارت سازمان مذکور هستیم. بخش زیادی از این مکان ها متروکه، مستهلک شده است، اساساً بسیاری از این فضاها از نظر منظر ربطی به فضاهای فرهنگی ندارند. در بسیاری از موارد شاهد اعتراض کارآموزان، دانشجویان و مراجعین به ضعف جدی امکانات اولیه از جمله ارائه حداقل صندلی، میز یا امکانات تخصصی تر در این فضاها بوده ایم.

در خیابان های شهر که قدم می زنید، از یک طرف پوشش نامناسب و از طرف دیگر بی تفاوتی وجود دارد. پارک ها برای مردم عادی ناآشنا به نظر می رسند و به پاتوق معتادان یا بازنشستگان تبدیل می شوند. اماکن ورزشی به جای مراقبت از سلامت جسمی و روانی مردم و تمرکز بر پویایی و تحرک در جامعه با گسترش ورزش به همه و ایجاد فرصت ورزش برای تمامی اقشار به خواب زمستانی رفتند.

آمار بالای خشونت، جنایت و حتی طلاق در این شهر بی ارتباط با بی هویتی فرهنگی نیست. حاکمیت فرهنگی در شهر کرج باید به اساس همبستگی و هویت فرهنگی در این شهر توجه کند و ناسازگاری های اجتماعی را به حداقل برساند.

سازمان‌های متولی فرهنگ به‌ویژه سازمان فرهنگی ورزشی شهرداری که با بودجه‌ای کلان مسئولیت امور فرهنگی را بر عهده دارد، باید با مدیریت خلاقانه و منحصربه‌فرد فرصت‌ها و تهدیدهای ناشی از وضعیت چندفرهنگی این شهر، فضای فرهنگی پویا و سالم را به نمایش بگذارند. اما در حقیقت اراده و سلیقه ای برای بهبود وضعیت فرهنگی در این شهر وجود ندارد.

سوال این است که چگونه می توان بودجه های کلان شهرداری برای فعالیت های فرهنگی و ورزشی را که آثار آن برای جامعه قابل مشاهده نیست مدیریت کرد؟ چرا در سازمان های متولی فرهنگی و ورزشی کرج اراده ای برای استخدام نخبگان متعهد و تحول آفرین وجود ندارد؟ آیا زمان آن فرا رسیده است که اوضاع را در این سازمان ها تغییر دهیم؟

انتهای پیام/ج




این مقاله را برای صفحه اول پیشنهاد دهید