علی لاریجانی; اولین و آخرین حضور شجریان در برنامه تحویل سالانه صداو سیما


“یک قهرمان – یک خاطره” این یک بخش جدید است که از هم اکنون موجود است عصر ایران است ارائه خواهد بود و در ذیل آن، در میان انبوه خاطرات مردان و شخصیت های امروزی که غالباً در کتاب هایی به قلم خودشان یا به زبان خودشان منتشر می شود و دارای اصالت و رسمیت است و یا در رسانه ها منعکس و تکذیب نمی شود، خاطراتی نقل و منتشر می شود. .

اهمیت خاطرات به حدی است که دکتر مجید رضایان این استاد روزنامه نگاری به خبرنگاران توصیه کرد که در مراسم رونمایی از مقاله ملی روزنامه نگاری در اوایل تیرماه، روزانه یک دفتر خاطرات داشته باشند.

هر چند گاهی خاطرات سیاستمداران به قصد تطهیر خود و یا جلوه بیشتر نقش آنها در یک رویداد مهم تاریخی بیان و ثبت می شود، اما از این زاویه نیز جذاب است و کافی است در کنار خاطرات دیگران قرار گیرد.

در تاریخ معاصر ایران، یادداشت های روزانه یا خاطرات سه فرد در سه دوره کاملاً متفاوت قاجار، پهلوی و جمهوری اسلامی بسیار مورد توجه قرار گرفته است.

اولین اعتماد کنید که خاطرات دوران او ناصرالدین شاه کراوات، خاطرات دوم امیر اسدالله علم یار گرامبا و گلستان ملک محمد رضا که به خارج از ایران منتقل شد و پس از مرگ وی و سقوط رژیم شاهنشاهی منتشر شد و شاهد یک دوره ده و یازده ساله از اواسط دهه ۴۰ تا ۵۰ و یک سال قبل از انقلاب ۵۷ هستیم و حتی به در مورد تنهایی شطرنج و سوم، البته خاطرات هاشمی رفسنجانی که به صورت سالانه و در فواصل زمانی منتشر می شود و اگرچه طبیعتاً با ملاحظاتی همراه است، اما بسیار قابل استفاده است.

اما خاطره نویسی به این سه خلاصه نمی شود، دیگران نیز خاطرات زیادی نوشته اند که در این قسمت بیشتر آنها را نقل می کنیم، هرچند که هیچ کدام به اندازه این سه در ثبت خاطرات روزانه جدی و شیوا نبودند.

اهمیت خاطره نویسی زمانی بیشتر قابل درک است که، برای مثال، دکتر حسن حبیبی او بسیاری از خاطرات خود را نزد خواهرزاده‌اش می‌گذارد، اما در مقطعی تسلیم می‌شود و سوابق خود را پس می‌گیرد. نکته این است که بدانیم خاطره نویسی کاری از دست هیچکسی نیست و اگر هم انجام شود ادامه دارد.

انتخاب خاطرات صرفاً بر اساس دسترسی یا خواندن خاطرات نویسنده در گذشته نزدیک یا در زمان حال و صرفاً به قصد اشتراک گذاری با عموم است و بنابراین ممکن است با یکدیگر سازگاری نداشته باشند. در همین مقدمه نام اعتماد السلطنه، اسدالله علم و هاشمی رفسنجانی با هم ذکر شد، در حالی که هاشمی رفسنجانی از خاطرات وزیر دربار شاه چندین سال در زندان شاه بود. این مثال برای پرهیز از هرگونه ارزش قضاوتی برای شخصیت ها و ذکر آن تنها در صورتی است که خاطره نقل شده را با واقعیت های تاریخی ناسازگار بدانیم یا به زبان دیگری به شکل دیگری بیان شده باشد، زیرا شاید خاطره ای از زبان نماد باشد. یک بار نقل می شود و از زبانی دیگر به گونه ای دیگر. مانند جلساتی که افراد زیادی برای گرفتن یک تصمیم مهم شرکت می کنند.

در قسمت اول، خاطره دکتر علی لاریجانی از ریاست سازمان صدا وسیما برای حضور انحصاری نوروزی محمدرضا شجریان از مرحوم خنیاگر موسیقی ملی ایران به دو دلیل نام برده می شود: اول اینکه این برند یادآور تولد و خداحافظی دو یا دو سال پیش با ایشان است و دوم اینکه آقای لاریجانی تا مصاحبه اخیر تقریباً در مورد حجاب سکوت کرده بود. با اینکه قرار بود خاطرات ۱۰ ساله صد و سیما را بنویسد، اما تنها به مدت یک سال یعنی از آذر ۱۳۵۱ تا آذر ۱۳۵۲ منتشر شد، هرچند بعد از دوم خرداد ۱۳۷۶ اهمیت سیاسی بیشتری پیدا کرد. همان را با عنوان «هوای تازه» در حال و هوای انتخابات سال ۸۴ منتشر کرد، ستاد انتخاباتی او آن را با همین عنوان (هوای تازه) منتشر کرد و بعد ادامه نداد.

شنبه/ ۳۰ اسفند ۱۳۷۲

آقای ابطحی که مشاور رئیس سازمان بود پیشنهاد داد که آقای شجریان به برنامه تلویزیونی عید دعوت شود. از نظرش خوشم اومد به آقای فریدزاده گفتم این کار را بکند. با آقای شجریان هم قرار ملاقات گذاشتم.

چهارشنبه/ ۴ اسفند ۱۳۷۲

…. بعد از جلسه شورای دولت به تشکیلات پرداختم. نزدیک درب جام جم دیدم آقای شجریان از ماشین پیاده شد. ظاهرا حراست جام جم با تماس تلفنی می خواست تایید کند. پیاده شدم سلام کردم و با هم وارد سازمان شدیم. وی از برنامه دعای سال ولادت و آهنگ حافظی که برای اجرا در مراسم سالگرد تدارک دیده بود گفت. من از آنها تشکر کردم.

یکشنبه / ۲۴ فروردین ۱۳۷۳

روزنامه جمهوری اسلامی در مطلبی به انتقاد از برنامه های نوروزی صدا و سیما پرداخت. در این مطلب حضور آقای شجریان در پخش سال در شبکه یک و اجرای برنامه و قرائت دعای پخش سال مورد انتقاد و تأسف قرار گرفت که چرا پدر شهید یا بسیجی در پخش سال. مورد انتقاد قرار گرفت، برنامه او را به دعای سال تحویل سوق نداد. به نظر من این سرآغاز انتقاد از برنامه های صدا و سیما است که آقای رئیس جمهور (هاشمی رفسنجانی) در جلسه چند روز پیش آن را شناخت. البته حضور یک پدر شهید یا جانباز قطعا برای چنین لحظاتی مناسب است و این انتقادی است که باید در سال های آینده اصلاح شود اما این دلیل نمی شود از یک هنرمند بسیار معروف و یک خواننده خوب استفاده نکنیم. .